مصطفى بن محمد هادى خوئى
14
شرح دعاى صباح ( فارسى )
تحصيل مىكند و به سلاح ايمان مجهّز [ 1 ] و به سنگر تقوا ايمن مىگردد [ 2 ] و مستجاب الدعوه مىشود . چون بر عهدى كه خدا با او بسته ، وفادار مانده است . چنان كه فرموده : اوفُوا بِعَهدى اوفِ بِعَهدِكُم « 1 » عهد الست را در آن عالم شنيد و در اين عالم به جان خريد . با دلى پاك و زبانى راست با او گفت و گو كرد [ 3 ] . و چون در شرايط آسايش ، يا سختى و گرفتارى به ياد اوست ، خدا نيز در دشواريها و بلايا ، او را معين و ياور است [ 4 ] . خداوند سبحان به حضرت داود نبى - على نبيّنا و على آله و عليه السلام - مىفرمايد : اى داود ! در روزهاى راحتى و آرامش به ياد من باش تا در ايّام سختى و شدايد به ياد تو باشم « 2 » . بنابراين ، بندهء غافلى كه تنها در شدايد و سختيها به ياد خدا مىافتد ، چگونه توقّع دارد كه خدا به دعاى او توجّه كند ؟ ! در فرهنگ دعايى شيعه ، حكمت چنين است كه هرگاه خدا بخواهد خواستهاى از بندهء خود را اجابت كند به او اذن دعا مىدهد [ 5 ] و همين توفيق رفيق شدن قلب براى دعا كردن ، از رحمت اوست [ 6 ] و بخشى از اجابت دعاى او . اجابت يا مصلحت اين ارتباط نورانى و صادقانه ، آثار و بركات فراوانى دارد . درمان هر دردى با دواى
--> [ 1 ] « الدعاء سلاح المؤمن » كافى ، ج 2 ، ص 468 [ 2 ] همان : « الدعاء ترس المؤمن » [ 3 ] « يا موسى ! ادعنى بالقلب النقى و اللسان الصادق » بحار الانوار ، ج 93 ، ص 341 [ 4 ] « اذا ذكر العبد ربّه في الرّخاء انجاه اللّه من البلاء » كنز العمال ، خ 5899 . [ 5 ] « إذا اراد اللّه ان يستجيب لعبد اذن له في الدعاء » كنز العمال ، خ 3156 . [ 6 ] « اغتنموا الدعاء عند الرّقة فانها رحمة » بحار الانوار ، ج 93 ، ص 313 . ( 1 ) بقره : 40 ( 2 ) بحار الانوار ، ج 93 ، ص 381 .